Watersnood en Rotterdam

Noodzender

Gisteren alweer de laatste dag van het weekend. We zijn de dag begonnen met een bezoek aan het watersnoodramp museum in Ouwerkerk, vlakbij Zierikzee. Natuurlijk gaat dat museum over de watersnoodramp die een groot deel van zuid-west Nederland trof in 1953. Het museum is gevestigd in een aantal caissons die in dat jaar afgezonken zijn om een gat in de dijk te dichten. Best indrukwekkend allemaal, en ook nog een deel van het museum ingericht over communicatie tijdens en na de ramp. Altijd leuk natuurlijk voor een zendamateur.

Caissons

De middag hebben we benut om Rotterdam nog even aan te doen. Rotterdam is altijd leuk. Denise en Lodewijk zijn beiden voorzien van nieuwe schoenen. We hebben vervolgens in de markthal nog een hapje gehaald, en toen weer terug naar het noorden. Nog even gestopt bij strand Horst om even met een powernapje wat energie te vergaren. Best een vol weekend dus weer!

Bassie en Adriaan en de bunkers

We zijn het weekend in Ouddorp. Ouddorp ligt op Goeree-Overflakkee. In de duinen bij Ouddorp hebben de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog best een behoorlijk bunkercomplex aangelegd. Je kunt er nu een loopje doen langs verschillende bunkers, en die ook bekijken, voor het geval ze niet afgesloten zijn dan, want dat komt ook best voor. Vanochtend daar mee beginnen dus. Ongelukkigerwijs vond ons bezoek aan de bunkers samen met de triathlon Brouwersdam. Om de bunkers te bereiken moesten we een paar keer het parcours van de triathlon doorkruisen. Het laatste stuk ging over een fietspad onder escorte van een verkeersregelaar op een motor.

Wat vandaag uiteindelijk het doel was, was om een loopje in Vlaardingen te doen langs verschillende locaties die gebruikt zijn in de Bassie en Adriaan afleveringen. Vlaardingen bleek qua omvang nog een behoorlijke en ook wel leuke plaats te zijn. De foto’s van de filmlocaties mag je zelf zoeken op Google ofzo. Ik heb al eens een incident met een zekere fotograaf uit Vlaardingen beleefd, dus ben daar wat voorzichtig mee. Alle foto’s die je hier ziet, zijn eigen opnames overigens.

We zijn voordat we het Bassie en Adriaan loopje gedaan hebben, eerst nog even langs de Platenreus gegaan. Deze platenwinkel is in een soort van kantoorpand gevestigd, dus we waren eerst wat onzeker of we wel op de goede plek waren. Dat bleek wel zo te zijn. De platenreus was er zelf ook 🙂 Drie singles gescoord voor erg weinig geld dus erg blij. De DVD van Bassie en Adriaan als bonus erbij gekregen. Ook veel informatie gehad over de filmlocaties die we wilden gaan bezoeken.

In Vlaardingen is dus ontzettend veel opgenomen. Het pand van de schandebakker gezien, en verschillende plekken waar de plaaggeest aan het klieren is geweest.

Langs Albert Heijn voor het avondeten, en terug naar Ouddorp. Wat we nog doen vanavond zien we nog ff.

Oude Maasweg

Oude Maasweg

Raining all day. Een beetje zoals in het liedje van de Amazing Stroopwafels was het inderdaad wel. Tja, en wat doe je dan op zo’n dag ? Omdat het zondag is, toch maar een beetje laat op gang gekomen. Ik had een beetje hoofdpijn, en dat helpt nooit echt mee dan.

Tegen de middag richting het omniversum, tegenwoordig Museon Omniversum geheten. We waren iets te vroeg, dus eerst even langs de scheveningse pier. Met zoveel wind en regen als vandaag was er niet echt op het strand te wezen. De pier nog wel even bezocht. In het Omniversum hebben we een film over de national parks in de VS gezien. Best leuk op zo’n groot scherm.

Na een rondje door de Schilderswijk maar weer richting Rotterdam getogen, alwaar we nog even de Oude Maasweg voor de foto hebben aangedaan. Vooral veel regen dus vandaag. Bij de Albert Heijn in Charlois het avondeten gehaald.

Apotheek

Ik ben niet zo goed met de apotheek. Toch kom je er niet altijd onderuit, en moet je er naartoe. Het zal er best druk zijn, maar ik krijg op de één of andere manier altijd het gevoel daar, dat er een soort serene rust heerst. Men maakt zich niet echt druk om de klant vlot te helpen. Ik had van de week al ruzie met de app die ik tegenwoordig moet gebruiken om een herhaalrecept te verkrijgen. Ik kreeg bij toeval de assistente van de huisarts aan de lijn, en die heeft gelukkig mijn herhaalrecept aan de apotheek doorgegeven. Nu is het zo dat ik tegenwoordig verschillende medicatie gebruik, zal wel iets met leeftijd te maken hebben, maar gelukkig houdt de apotheek in de gaten of alles goed samen kan. Ik verbaasde mij er dan ook over dat ik moest uitleggen waarom ik nu alweer medicijnen kwam halen terwijl ik volgens de administratie van de apotheek deze medicatie nog in huis had. Geen idee wat daar de reden van is. Ik kreeg het gelukkig toch mee. Toen de medewerkster mij het doosje overhandigde bleek inderdaad dat ik deze medicijnen nog op voorraad had. Waarschijnlijk heeft de huisarts een herhaalrecept voor medicijn A uitgedaan, terwijl ik medicijn B had moeten hebben. Vreemd is dan weer wel dat de apotheek daar dan niet op aanslaat. Het valt kennelijk wel op als je iets wilt hebben wat je volgens hun administratie al in huis hebt, maar het valt niet op dat er iets anders op is, en daar een herhaling voor moet komen.

Canterbury

Canterbury Cathedral

Als illustratie het uitzicht uit de hotelkamer van vandaag. Echt! Canterbury Cathedral mooi verlicht. We zijn dus in Canterbury aangekomen. Vanochtend uit Londen vertrokken. Het was wel een onderneming om uit de Londense drukte te geraken. We zijn gestopt in Rochester om daar het ontbijt te gebruiken. Dat werd bij “Tiny Tim”, natuurlijk geheel in Dickens stijl. Het feit dat Charles Dickens hier in de buurt gewoond heeft en o.a. “A Christmas Carol” hier geschreven heeft, wordt in de stad goed uitgebuit. Hoe dan ook is Rochester altijd leuk. De winkel van de tandeloze verkoper die in de hoofdstraat zat, bleek leeg, dus daar kunnen we niet meer naar toe. Lodewijk heeft in een charityshop nog wel een gesigneerde LP van de Bay City Rollers gescoord.

Verder naar de Premier Inn in Canterbury. Daar bleek het parkeren van de auto echt nog wel een dingetje. Uiteindelijk is het gelukt, maar dan moet je wel beschikken over een mobiele telefoon met engels nummer en een creditcard. De app van de company die de parkeerplaats beheert gaf aan dat er geen plek beschikbaar was, terwijl de auto al geparkeerd stond. Via een hele toestand met eerst parkeren bij Waitrose, en later bellen naar de parkeerbeheerder is alles toch nog gelukt. ’s Avonds gegeten bij Wetherspoon en daarna ingechecked bij het hotel, waar het uitzicht van de kamer prachtig bleek.

Morgen met Denise naar Sandwich voor een coronatest, en dan de volgende dag naar huis!

Karl Marx

Karl Marx
Malcolm McLaren

Een bezoek aan het graf van Karl Marx stond eigenlijk al een hele tijd op het wensenlijstje. We hebben z’n geboortehuis in het Duitse Trier al eens bezocht, en het was dan nu tijd voor z’n graf op Highgate Cemetary in Londen. Op deze begraafplaats liggen naast Karl Marx, ook bijvoorbeeld Malcolm McLaren, Bruce Reynolds en George Michael. Aangekomen bij de begraafplaats, die uit een oostelijk en westelijk deel bestaat, bleek dat voor een bezoek aan zowel het oostelijk als het westelijk deel, er maarliefst £10,- afgerekend per persoon afgerekend moest worden. Voor alleen het oostelijk deel volstond £4,50 en dat hebben we dan maar gedaan. Het graf van George Michael hebben we hierdoor niet kunnen bezoeken. Het enorme graf van Karl Marx wekt zeker veel indruk.

Zoals gezegd ook Malcolm McLaren (Manager van the Sex pistols) maar ook producer en schrijver van diverse hits, en Bruce Reynolds (Mastermind van the great trainrobbery) liggen hier, en zijn dan ook bezocht.

Na het bezoek aan de begraafplaats zijn wel met de bus terug gereisd naar station Highgate om de Parkland walk te doen. Dit is een loopje over het traject van een niet meer gebruikte spoorlijn, van een kilometer of 5. Op een enkele plaats zijn de platforms nog te zien die in het verleden in gebruik waren. Ook kun je hier en daar nog een stationsgebouw herkennen wat inmiddels een andere bestemming gekregen heeft.

Toen we aan het eind van het pad kwamen, zagen we een man wat rommelen met een kistje een een paraplu. Vervolgens ging hij in het gras liggen. Niet echt comfortabel leek het. Het bleek Ben Wilson te zijn, die langs het pad op verschillende plaatsen kauwgom aan het beschilderen was. We hebben even leuk met hem gepraat over zijn belevenissen.

Ben Wilson

We kwamen aan het eind van het loopje een jongen van een jaar of 10 tegen, die vroeg of hij met ons mee mocht lopen. Hij bleek lastiggevallen te worden door een man die duidelijk verward was. We hebben hem hier gelukkig mee kunnen helpen.

Vervolgens de reis naar de Millennium Bridge aangevat om te zijn of het slotje, wat nu bijna twee jaar door ons geplaatst is, nog te vinden was. Dat bleek wonderwel het geval! Wat dan in het licht van de ontmoeting eerder op de middag wel aardig is, is dat we op deze brug ook zagen dat de kauwgom beschilderd was. ’s Avonds op Wikipedia gezocht, en ook deze kauwgom bleek door de man die we ’s middags ontmoet hadden, beschilderd. We hebben ’s avonds gegeten bij een Wetherspoon in de Docklands, waarna we weer naar Fulham gereisd zijn. Tot slot nog een biertje voor het slapen in de Eight Bells, wat altijd leuk is.

Alweer vakantie

Premier Inn Sittingburne

Omdat ik eigenlijk niet zo heel veel in het weblog schrijf, lijkt het net of mijn hele leven van vakanties aan elkaar hangt. Dat is natuurlijk niet zo. Hoe dan ook hebben we vandaag ondanks de centimeters dikke map met formulieren die aangelegd moest worden, de reis naar het Verenigd Koninkrijk aangevat. In België hebben we bij Jabbeke LPG getankt. Bij pomp 17, aanvankelijk zei de pompbediende tegen mij dat normaalgesproken pomp 18 voor Nederlanders was. Ik vond dat een wat vreemde opmerking, maar het bleek te gaan om de aansluiting die niet op Nederlandse auto’s zou passen. Gelukkig hebben we een verloopje 🙂 . Vanwege de in ieder land verschillende coronaregels, was het verder best een spannende onderneming. Voor Frankrijk moest Denise bijvoorbeeld getest zijn, en voor het VK wij allemaal. Verder moest er een passenger locator form, en gezworen verklaring ingevuld. Samen met nog wat andere documenten. Het spannendste moment was de grens tussen België en Frankrijk waar de Fransen een soort geïmproviseerde douanepost langs de snelweg op een parkeerterrein hadden ingericht. Iedere passerende auto werd van de snelweg geleid langs een douanier die de inzittenden indringend aankeek. Verder een hoop formaliteiten om aan boord van de ferry te komen, maar het is gelukt. We zijn bij Premier Inn in Sittingbourne ; getuige de foto.

Morgen als eerst naar Heathrow, waar we met de auto naar een drive-through coronateststraat gaan. Als alles goed gaat, vier in mijn verjaardag morgenavond met een pint in The Eight Bells in Fullham!

Lahnstein

Gistermiddag zijn we in Lahnstein aangekomen. Het was nog best een reis, we zijn eigenlijk wat te laat vertrokken. Toen we uit München vertrokken hebben we eerst het friedhof vlakbij München aangedaan om het graf van Horst Tappert te bezoeken. Ondanks alle moderne media die ons ter beschikking staan is het niet gelukt om het graf te vinden op de begraafplaats.

Zoals gezegd, toch een behoorlijke rit van München naar Lahnstein. Met alle files en vertragingen toch een uurtje of zes onderweg geweest. Van alle ondergelopen gebieden hebben we onderweg niks gezien. Ook in Lahnstein en op de camping (Wolfsmühle) is niks aan de hand. De Lahn staat wel hoog, maar geen overstroming hier.

De dichtstbijzijnde stad is Koblenz, we gaan vandaag zien of die te bezoeken is.

München

Eergisteren zijn we aangekomen in München. Op woensdag zijn we vertrokken naar “Landgasthof Frankentor” in het dorp Wasserlosen in de buurt van Schweinfurt. De hoteleigenaar was niet direct de vriendelijkste, en sprak slecht Duits, maar we hebben er goed geslapen. We hebben die avond in een naburig dorp het diner gebruikt. De ober van het restaurant merkte onze Nederlandse mondmaskers op, en waarschuwde dat als wij verder Beieren in zouden gaan, dit masker niet geaccepteerd werd. De volgende dag op donderdag, de reis naar München gestart, bij een tankstation hebben we, natuurlijk voor veel te veel geld een aantal FFP2 maskers gekocht. Onderweg hebben we Nürnberg aangedaan, wat overigens best een grote stad is, die nog wel eens het bezoeken waard is.

Aangekomen in het hotel in München (Vitalis by Amedia) bleek dat we een vaccinatiebewijs, of negatief testresultaat voor Covid-19 moesten overleggen. Albertine’s tweede vaccinatie is nog geen veertien dagen oud, dus moest ook zij, en de kinderen getest worden. Gelukkig volstonden de zelftests die Lodewijk mee had genomen. Na een negatieve testuitslag werden de sleutels van de hotelkamer overhandigd. Op het moment van schrijven staat op de website van de Nederlandse rijksoverheid nog dat er geen beperkingen voor Duisland gelden. Toch word er op een terras altijd een registratie gevraagd, en altijd een FFP2 masker, in winkels, openbaar vervoer en in restaurants.

Inmiddels is Nederland “rood” gekleurd op de Europese coronakaart. Duitsland heeft daarom vanaf zondag extra inreisbeperkingen voor Nederlanders ingesteld. Zoals ik de website van de Nederlandse overheid nu lees, verandert er voor ons niks, omdat onze inreis naar Duitsland vóór 18 Juli heeft plaatsgevonden.

Vandaag gaan we naar Dachau.

1e Pinksterdag 2021

De dag is vandaag nogal anders gelopen dan we aan het begin hadden voorzien. ’s Morgens , of aan het begin van de middag even geocachen, en later met Erik gourmetten. We blijken met een van de koudste en natste voorjaren van de eeuw te maken te hebben, en daarom werden de plannen om in Hooghalen te geocachen, gewijzigd in geocachen in Tiendeveen. Het leek erop dat de regen vooral Noord-Drenthe zou treffen, en daarom kozen we voor een wat zuidelijker deel van de provincie. We begonnen met een multi-cache in de buurt van Tiendeveen in het bos. Ongeveer op de helft van de route kwamen we op een golfbaan terecht. Dit bleek niet het juiste traject van de route te zijn, en dus keerden we terug richting bos. Juist toen we het bos weer wilden inlopen, troffen we een tweetal mensen, waarvan het eerst leek of ze ook aan het geocachen waren, vergezeld door een hond. Dit is niet onze hond zeiden ze, hij loopt gewoon met ons mee. We hebben er verder niet zoveel aandacht aan gegeven. Nadat we een aantal tientallen meters het bos weer waren ingelopen, kwam de hond achter ons aan, en bleef bij ons. Dat was toch wel een beetje een probleem. Er was natuurlijk in geen velden of wegen een eigenaar van de hond te bekennen. We besloten de dierenambulance te bellen.

De dierenambulance kon natuurlijk niet over de kleine bospaadjes waarop wij liepen, en dus zijn we het bos uitgelopen met de hond om een adres te vinden waar we de dierenambulance konden laten komen. We hebben de gestarte geocache maar gelaten voor wat het is. De gevonden aanwijzingen bewaard voor een later moment. Mogelijk gaan we deze nog eens lopen. Tijdens het wachten op de dierenambulance volgde nog een ontmoeting met een echtpaar die, tijdens het golfen op de golfbaan vergezeld werden van een Jack Russel, die ook niet van hun was. Ze waren op zoek naar de eigenaar. Wat een vreemd toeval, twee honden zonder eigenaar dus. We hebben telefoonnummers uitgewisseld om even te bellen als de dierenambulance er zou zijn. De dame van de dierenambulance constateerde dat de hond gechipped was. Helaas een niet geregistreerde chip, dus geen eigenaar bekend. De hond is dus meegenomen naar het asiel in Beilen waar de eigenaar deze weer op kan halen. De Jack Russel is niet weer aangetroffen.

Best een avontuur dus. De gourmet na afloop van dit alles liet zich smaken!